1. ഹൃദയവിശാലത (ശറഹുസ്സ്വദ്ർ): "നിനക്ക് നിൻ്റെ ഹൃദയം നാം വിശാലമാക്കിത്തന്നില്ലേ?" എന്ന ചോദ്യത്തോടെയാണ് അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്. പ്രബോധന രംഗത്തെ പ്രയാസങ്ങൾ സഹിക്കാനുള്ള കരുത്തും, ദിവ്യജ്ഞാനവും അല്ലാഹു നബി(സ)ക്ക് നൽകിയതിനെയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇത് പ്രവാചകന് ലഭിച്ച ആത്മീയവും മാനസികവുമായ വലിയൊരു അനുഗ്രഹമാണെന്ന് അമാനി തഫ്സീർ വിവരിക്കുന്നു.
2. ഭാരം ഇറക്കിവെക്കൽ: നിൻ്റെ മുതുകിനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞ ആ വലിയ ഭാരം നിനക്ക് നാം ഇറക്കിവെച്ചു തന്നില്ലേ എന്ന് അല്ലാഹു ചോദിക്കുന്നു. പ്രവാചകത്വത്തിൻ്റെ ആദ്യകാലത്തെ പ്രയാസങ്ങളും വിമ്മിട്ടങ്ങളും നീക്കി അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് ആശ്വാസം നൽകിയതിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
3. കീർത്തി ഉയർത്തൽ: "നിനക്ക് നിൻ്റെ കീർത്തി നാം ഉയർത്തിത്തന്നു." ലോകം മുഴുവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന വ്യക്തിത്വമായി പ്രവാചകനെ മാറ്റിയതും, ബാങ്കിലും നമസ്കാരത്തിലും അല്ലാഹുവിൻ്റെ നാമത്തോടൊപ്പം പ്രവാചകൻ്റെ നാമം ചേർക്കപ്പെട്ടതും ഇതിൻ്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ചെറിയമുണ്ടം വിവർത്തനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
4. പ്രയാസത്തോടൊപ്പം ആശ്വാസം: "തീർച്ചയായും പ്രയാസത്തോടൊപ്പം ഒരു ആശ്വാസമുണ്ട്" എന്ന വചനം അല്ലാഹു രണ്ട് തവണ ആവർത്തിക്കുന്നു (സൂക്തം 5, 6). ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിക്ക് ശേഷവും ഒരു പരിഹാരമുണ്ടാകുമെന്ന് ഇത് ഉറപ്പുനൽകുന്നു. ഒരു പ്രയാസത്തെ രണ്ട് ആശ്വാസങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുത്തുമെന്ന് അമാനി തഫ്സീർ ഇതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നു.
5. ആരാധനയിലെ ഏകാഗ്രത: ജോലികളിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചാൽ ആരാധനയിൽ മുഴുകാനും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും തൻ്റെ രക്ഷിതാവിങ്കലേക്ക് മാത്രം തിരിക്കാനും അല്ലാഹു പ്രവാചകനോട് കൽപ്പിക്കുന്നു. ഐഹികമായ തിരക്കുകൾ കഴിഞ്ഞാൽ പരലോക ചിന്തയിലേക്ക് മനസ്സിനെ തിരിക്കണമെന്ന പാഠം നൽകിക്കൊണ്ട് അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.