1. പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ അന്ത്യം: സൂര്യൻ ചുറ്റിപ്പൊതിയപ്പെടുകയും (പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെടുക), നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉതിർന്നു വീഴുകയും, പർവ്വതങ്ങൾ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അന്ത്യദിനത്തിൻ്റെ ഭീകര ദൃശ്യങ്ങൾ വിവരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ചം നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മാറുന്ന ഘട്ടമാണിതെന്ന് അമാനി തഫ്സീർ വിവരിക്കുന്നു.
2. വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുന്ന ക്രൂരതകൾ: ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട പെൺകുട്ടികളോട് "ഏത് കുറ്റത്തിനാണ് നീ കൊല്ലപ്പെട്ടത്?" എന്ന് ചോദിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഈ അധ്യായം പരാമർശിക്കുന്നു (സൂക്തം 8-9). അജ്ഞാനകാലത്തെ ക്രൂരതകൾക്ക് അല്ലാഹുവിൻ്റെ മുൻപിൽ മറുപടി പറയേണ്ടി വരുമെന്ന് ചെറിയമുണ്ടം വിവർത്തനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
3. കർമ്മരേഖകൾ തുറക്കപ്പെടുന്നു: ഓരോ മനുഷ്യൻ്റെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഏടുകൾ അന്ന് പരസ്യമായി തുറക്കപ്പെടും. ആകാശം തൊലി ഉരിക്കപ്പെടുകയും നരകം ആളിത്തീർക്കപ്പെടുകയും സ്വർഗ്ഗം അടുത്തു കൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തരും താൻ എന്ത് കർമ്മമാണ് മുൻകൂട്ടി ചെയ്തുവെച്ചതെന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് ഖുർആൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
4. ദിവ്യസന്ദേശത്തിൻ്റെ വിശ്വാസ്യത: ഈ ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിൻ്റെ മാന്യനായ ഒരു ദൂതൻ (ജിബ്രീൽ) കൊണ്ടുവന്നതാണെന്ന് അല്ലാഹു സത്യം ചെയ്ത് പറയുന്നു. ആ ദൂതൻ അങ്ങേയറ്റം കരുത്തനും അല്ലാഹുവിൻ്റെ അടുക്കൽ വലിയ സ്ഥാനമുള്ളവനുമാണ്. ഖുർആൻ കൈമാറുന്നതിൽ യാതൊരു വീഴ്ചയും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അമാനി തഫ്സീർ വിവരിക്കുന്നു.
5. പിശാചിൻ്റെ വാക്കല്ല: മുഹമ്മദ് നബി (സ) ഒരു ഭ്രാന്തനല്ലെന്നും അദ്ദേഹം ജിബ്രീലിനെ വ്യക്തമായ ചക്രവാളത്തിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അല്ലാഹു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് ശപിക്കപ്പെട്ട പിശാചിൻ്റെ വാക്കല്ല. ചിന്തിക്കുന്നവർക്കുള്ള ഒരു ഉൽബോധനമാണിതെന്നും അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ഉദ്ദേശിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.