1. കാലത്തെ സാക്ഷിയാക്കി: "കാലം സാക്ഷ്യം" (വൽ അസ്വ്ർ) എന്ന് സത്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഈ അധ്യായം തുടങ്ങുന്നത്. മനുഷ്യൻ്റെ ഓരോ ചലനവും സംഭവങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ് കാലം. കാലത്തെ അനാവശ്യമായി പഴിക്കരുതെന്നും അത് അല്ലാഹുവിൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്നും അമാനി തഫ്സീർ വിവരിക്കുന്നു.
2. മനുഷ്യൻ്റെ പൊതുവായ നഷ്ടം: മനുഷ്യൻ ഒന്നടങ്കം വലിയൊരു നഷ്ടത്തിലാണ് (ഖുസ്ർ) എന്ന് അല്ലാഹു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഭൗതിക ജീവിതത്തിൽ എന്ത് നേടിയാലും പരലോകത്ത് വലിയ പരാജയം നേരിടാൻ പോകുന്ന മനുഷ്യൻ്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയെ ചെറിയമുണ്ടം വിവർത്തനത്തിൽ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ഈ നഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ നാല് നിബന്ധനകളാണ് ഖുർആൻ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്.
3. വിശ്വാസവും കർമ്മവും: നഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ആദ്യത്തെ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ സത്യവിശ്വാസവും (ഈമാൻ), സൽകർമ്മങ്ങളുമാണ് (സ്വാലിഹാത്ത്). ഇവ രണ്ടും പരസ്പര പൂരകങ്ങളാണ്. ശരിയായ വിശ്വാസം സൽകർമ്മങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കണമെന്ന് അമാനി തഫ്സീർ വിവരിക്കുന്നു.
4. സത്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഉപദേശം: മൂന്നാമത്തെ നിബന്ധന "പരസ്പരം സത്യം ഉപദേശിക്കുക" എന്നതാണ്. താൻ മാത്രം നല്ലവനായാൽ പോരാ, മറിച്ച് സമൂഹത്തിൽ സത്യവും നീതിയും നടപ്പിലാക്കാൻ മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും വേണം. വിശ്വാസികൾ തമ്മിലുള്ള സാമൂഹികമായ ഉത്തരവാദിത്തമാണിത്.
5. ക്ഷമയ്ക്കായുള്ള വസ്വിയ്യത്ത്: നാലാമത്തെ നിബന്ധന "പരസ്പരം ക്ഷമ ഉപദേശിക്കുക" എന്നതാണ്. സത്യമാർഗ്ഗത്തിൽ ചരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രയാസങ്ങളെ സഹിക്കാനും പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പതറാതെ നിൽക്കാനും വിശ്വാസികൾ പരസ്പരം താങ്ങാവണം. ഈ നാല് കാര്യങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ ശാശ്വതമായ വിജയം ലഭിക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.